Ξενοδοχείο η.. Νομική

Ένα πολυσυζητημένο θέμα αυτές τις μέρες είναι η κατάληψη της νομικής από έναν αριθμό λαθρομεταναστών.Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή λοιπόν.250 μετανάστες οι οποίοι ζητούν να λάβουν άδεια παραμονής ξεκίνησαν απεργία πείνας στο κτήριο της Νομικής από την Κυριακή,υποβοηθούμενοι από φοιτητές που πρόσκεινται σε αριστερή παράταξη.Πάνω σε αυτό το θέμα όμως ,το οποίο έχει πάρει πολύ μεγάλη έκταση στηρίζονται άλλα σοβαρότερα όπως αυτό του πανεπιστημιακού ασύλου καθώς και των (λαθρό)μεταναστών στη χώρα μας γενικότερα.Αρχικά όλοι συμμεριζόμαστε ,θέλω να πιστεύω, το δράμα αυτών των ανθρώπων,οι οποίοι ξεριζωμένοι προσπαθούν να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα σε μία ξένη χώρα.Ωστόσο είναι αδιανόητη η κατάληψη ενός ιστορικού δημοσίου κτηρίου με το έτσι θέλω για έναν τέτοιο σκοπό καθώς και η καπήλευση του πανεπιστημιακού ασύλου.Οι περισσότεροι είναι υπέρ του να υπάρχει πανεπιστημιακό άσυλο,και το θεωρούν κάτι θετικό.Δυστυχώς όμως όταν γίνεται τέτοια χρήση του, υπονομεύεται ολόκληρος ο θεσμός του πανεπιστημίου και χάνεται η αξία του ίδιου του ασύλου αφού λόγω κομματικών ιδεών και συμφερόντων, παρατάξεις το χρησιμοποιούν για να περάσουν μηνύματα και να διαδηλώσουν υπέρ ενός σκοπού που προφανώς δεν είναι αποδεκτός από όλους.Εάν το άσυλο συνεχίζει να χρησιμοποιείται έτσι,για μένα καλύτερο είναι να καταργηθεί.Όσο για εκείνους που θα μιλήσουνε για το γεγονός ότι χωρίς αυτό θα υπονομεύονται οι ιδέες των φοιτητών ,απαντάω λέγοντας ότι με αυτό που γίνεται τη δεδομένη στιγμή υπονομεύονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό,καθώς επίσης και ότι σε πολλές χώρες όπου δεν υπάρχει άσυλο δε νομίζω ότι αυτό λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη πανεπιστημιακών ιδεών και στο να μπορούν οι φοιτητές να εκφράζονται ελεύθερα.
Δε θα αναφερθώ στο ζήτημα της υγιεινής των μεταναστών στη Νομική καθώς όπως δημοσιεύθηκε οι μετανάστες εξετάστηκαν από γιατρούς χωρίς να βρεθούν με κάποιο σοβαρό πρόβλημα,γεγονός κατά κάποιο βαθμό αμφισβητήσιμο.
Ας προχωρήσουμε όμως στο αμέσως επόμενο σημαντικό ζήτημα,αυτό των μεταναστών γενικότερα στο οποίο απλά θα αναφερθώ.Κανείς δεν αμφισβητεί ότι και οι Έλληνες υπήρξαν μεταναστευτικός λαός,κανείς επίσης δεν αμφισβητεί ότι μεγάλο ποσοστό Ελλήνων σήμερα, ζει στο εξωτερικό και κυρίως στη Γερμανία,μολαταύτα ο αριθμός των μεταναστών στην Ελλάδα είναι 900.000 από τους οποίους οι 470.000 περίπου είναι παράνομοι.Δεδομένης της οικονομικής κρίσης που υπάρχει, το παραεμπόριο που δημιουργείται από τους παράνομους μετανάστες πλήττει σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την οικονομία της χώρας.Επίσης η έλλειψη θέσεων εργασίας σε συνδυασμό με τους νόμιμους και μη μετανάστες υποσκάπτει την προσπάθεια των Ελλήνων για εύρεση εργασίας.Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι τη δεδομένη στιγμή είναι δύσκολη εώς αδύνατη η συντήρηση ενός τόσου μεγάλου αριθμού μεταναστών από την Ελλάδα.
Τέλος,θέλω να θέσω ένα ερώτημα στις παρατάξεις των πανεπιστημίων σε αυτή τη χώρα.Έχετε λύσει όλα τα πανεπιστημιακά προβλήματα;όλα τα προβλήματα που ταλανίζουν τους φοιτητές;Γιατί μου φαίνεται έχετε χάσει το νόημα.Αντί να ασχοληθείτε με τα ενδοπανεπιστημιακά προβλήματα και να προσπαθήσετε να βοηθήσετε να αλλάξουν όλα αυτά που οι ίδιοι λέτε ότι θέλετε να αλλάξουν όσον αφορά τα πανεπιστήμια,ασχολείστε με άλλα άσχετα,και αν κάποιος πει ότι παίρνετε κάποια γραμμή από το Χ κόμμα ,υποστηρίζετε ότι είστε ανεξάρτητοι.Δε νομίζω,και δε φαίνεται επίσης.Εσείς βέβαια μπορεί να το πιστεύετε γιατί οι ιδέες που σας προωθούν, σας έχουν περάσει υποσυνείδητα,αλλά καταλάβετε ότι μόνο ανεξάρτητοι δεν είστε.Είστε στο μεγαλύτερο βαθμό, υποκινούμενοι και πιόνια συμφερόντων χωρίς να το ξέρετε ούτε εσείς οι ίδιοι.Ανήκετε σε κάποια ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ,το τονίζω, παράταξη για να ικανοποιείτε τα αιτήματα των φοιτητών που ανήκουν εκεί και όσο μπορείτε να λύσετε κάποια προβλήματα του πανεπιστημίου στο οποίο ανήκετε.Αλλά και γενικότερα να πρωτοστατείτε σε θέματα γενικά με την παιδεία.Όχι για να κάνετε το "τσιράκι" του κάθε κόμματος μέσα στο πανεπιστήμιο.Είμαι πρωτοετής φοιτητής στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το τμήμα μου δεν έχει κτήριο.Κάνουμε μάθημα στο κτήριο της Νομικής,στο κτήριο Ριβολί δίπλα από το χρηματιστήριο και εργαστήρια στην οδό Καλαμιώτου.Από όσο ξέρω,γιατί είμαι και καινούριος, μας έχουν υποσχεθεί εδώ και πολλά χρόνια μόνιμο κτήριο αλλά κανείς εκτός των δικών μας παρατάξεων δεν έχει κινητοποιηθεί τόσο καιρό.Δεν είναι άδικο και ταυτόχρονα ειρωνικό λοιπόν, φοιτητές με όνειρα να απογοητεύονται λόγω των ελλείψεων στις υποδομές και κανείς να μην μεριμνά για εκείνους,όταν όμως έρχονται μετανάστες να κινητοποιούνται όλοι με πρωτεργάτες φοιτητικές παρατάξεις ..; 

Αποχή..Μήνυμα διαμαρτυρίας; ή..Αδράνεια;

Ορμώμενος από τις χθεσινές εκλογές θα ήθελα να θίξω ένα πολύ σημαντικό θέμα, που είναι στο επίκεντρο των γεγονότων το τελευταίο εικοσιτετράωρο καθώς να ακούσω και τις δικές σας απόψεις πάνω σε αυτό.Το θέμα αυτό αφορά την αποχή από τις εκλογές(βουλευτικές ή αυτοδιοικητικές),και το κατά πόσο αποτελεί η ίδια ένα μήνυμα προς τους πολιτικούς ή είναι ακόμα ένα δείγμα της αδράνειας των πολιτών και της αποστασιοποιήσης τους από τα κοινά.Άκουγα στην τηλεόραση διάφορους εκλογείς,επώνυμους και μη, να δηλώνουν ότι δεν ψήφισαν στις εκλογές και ούτε πρόκειται,και ότι η πράξη τους αυτή έιναι ένα είδος αντίδρασης,ένα είδος διαμαρτυρίας.Λοιπόν η δική μου άποψη είναι ότι η αποχή ΔΕΝ περνάει κάποιο μήνυμα,αντίθετα τείνει προς την αδράνεια.Όταν δε συμμετέχει κάποιος στην εκλογική διαδικασία μένει αμέτοχος και αφήνει άλλους να αποφασίσουν για εκείνον και για το μέλλον του δήμου-περιφέρειας-χωρας.Τα άτομα αυτά τα οποία ισχυρίζονται ότι απέχουν συνειδητά λόγω της απογοήτευσης τους από την πολιτικά πρόσωπα της χώρας ή απλά το θεωρούν μάταιο να μετάσχουν,ούτως ή άλλως δε θα ψήφιζαν κάποιο από τα μεγάλα κόμματα.Συνεπώς μένουν να ψηφίσουν οι ακραίοι υποστηρικτές των μεγάλων κομμάτων οι οποίοι διαμορφώνουν το τελικό αποτέλεσμα και ενισχύουν έμμεσα το δικομματισμό.Αυτό που θέλω να πω,συνοψίζοντας, είναι ότι το εκλογικό μας δικαίωμα κατοχυρώθηκε με πολλούς αγώνες και πολλές θυσίες και αντίθετα με τις απόψεις πολλών,η γνώμη των πολιτών μετράει.Αυτό το μήνυμα που οι συνειδητοί απέχοντες θέλουν να περάσουν με την μη συμμετοχή τους μπορεί να γίνει και μέσω της εκλογικής διαδικασίας.Εάν δε νιώθουν ότι αντιπροσωπεύονται από κάποιο κόμμα υπάρχει και η λύση του άκυρου ή της υποστήριξης μικρότερων ή ανεξάρτητων παρατάξεων.Αυτά ήταν μόνο δύο παραδείγματα απλά για να υποδείξω ότι η αποχή δεν είναι κάποιο είδος λύσης..διότι, εφ'όσον δεν συμμετέχει κάποιος, όπως μπορεί, στην όποια προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος,μετατρέπεται και αυτός ο ίδιος, έμμεσα, σε μέρος του προβλήματος.

Άυριο η.."μεγάλη" μέρα

Άυριο Κυριακή, είναι η μεγάλη (;) μέρα για τους Έλληνες..ήρθε η ώρα για τις αυτοδιοικητικές εκλογές 2010.Η χώρα βρίσκεται σε προεκλογικό πυρετό.Στα κανάλια το μόνο που βλέπεις είναι διαφημιστικά spot του κάθε κόμματος και στις ειδήσεις φυσικά τον κάθε πολιτικό να παρουσιάζει τα σχέδια που θα πραγματοποιήσει αν εκλεγεί,το πώς θα σώσει τη χώρα και φυσικά το κατά πόσο διαφέρει από τους συνυποψηφίους του.Στο δρόμο παρατηρείς παντού  εκλογικές αφίσες καθώς και τα ειδικά(πολυτελή σε αρκετές περιπτώσεις)περίπτερα του κάθε κόμματος που μοιράζουν φυλλάδια και παρουσιάζουν και πάλι τα σχέδια του κάθε πολιτικού.Επομένως,οι πολιτικοί στην εποχή της τρόικας,του μνημονίου και των ασταμάτητων περικοπών ξοδεύουν χρήματα στις προεκλογικές τους εκστρατείες ενώ η πλειοψηφία των Ελλήνων "φυτοζωεί" και σε πολλές περιπτώσεις η ζωή τους έχει αγγίξει τα όρια της ανέχειας.Αυτά τα γεγονότα σε συνδυασμό με την δικαιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς έχει ωθήσει ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων,πολλοί εκ των οποίων νεαρές ηλικίες να μην ενδιαφέρονται καθόλου ούτε να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία ούτε καν για το αποτέλεσμα,θεωρώντας το ελάσσονος σημασίας σκεπτόμενοι ότι όποιος και να εκλεγεί ανεξάρτητα την περιφέρεια στην οποία ανήκει δε θα φέρει κάποιο αποτέλεσμα.Γεγονός άκρως απογοητευτικό καθώς η νεολαία η οποία θα πρέπει να προσπαθήσει να ενεργοποιηθεί ούτως ώστε να προσπαθήσει να αλλάξει τα πράγματα,μέσα στα λίγα χρόνια της ζωής της έχει ήδη προλάβει να απογοητευτεί και να μην ενδιαφέρεται για τα κοινά,θεωρώντας τα "μάταιη υπόθεση"Συνεπώς μήπως οι υποψήφιοι θα έπρεπε να το λάβουν αυτό υπ όψη τους και να κατανοήσουν ότι ο κόσμος,κάθε ηλικίας,έχει χορτάσει από υποσχέσεις και φρούδες ελπίδες; και ότι αυτό που χρειάζεται για να επανέλθει η εμπιστοσύνη,εάν είναι εφικτό πια,είναι πράξεις ..και όχι προεκλογικές υποσχέσεις που λησμονιούνται στο ξημέρωμα της επόμενης των εκλογών..Αυτά είχα να πω,και... ο νοών νοείτω..